وکیل حضانت فرزند در مشهد

وکیل حضانت فرزند در مشهد

معرفی دعوی حضانت فرزند

مسئله حضانت و نگهداری فرزندان یکی از اساسی ترین مباحث حقوقی جامعه ما می باشد که قانون گذاران

سهم به سزایی در نحوه ایفای نقش والدین در این باره را داشته اند. بنیان جامعه سالم، پویا و موفق را خانواده ای

که ریشه سالم داشته باشند تشکیل میدهند؛ یعنی، تربیت فرزندان هسته اولیه جامعه بشری است و به همین

علت است که در تمامی جوامع بشری قوانینی توسط مقنن وضع می گردد که در جهت نائل آمدن به این سهم و حمایت از این نهاد بزرگ اجتماعی باشد.

مبحث اول:شرایط دعوای حضانت فرزند

گفتار اول: فروض قانونی حضانت فرزند

در شرایطی که یکی از آرمان های بزرگ زندگی خانوادگی حفظ و بقای خانواده و حمایت از فرزندان، مادران و پدران می باشد و ممکن است به

علت فوت یکی از والدین یا مفارقت از یکدیگر به ناچار موقعیتی برای فرزند پیش بیاید که بایستی حق نگهداری و سرپرستی آن به یکی از

والدین واگذار گردد و برای نگهداری و تربیت طفل مقنن فروضی را پیش بینی نموده تا کودک بتواند راحت تر

این شرایط سخت را بگذراند در این مختصر به بررسی آن شروط و ضمانت اجرایی آن خواهیم پرداخت. زمانی

که پدر و مادر با یکدیگر زندگی مشترک دارند نگهداری و تربیت کودک تکلیف و حق هر دو آنهاست؛ اما هنگامی

که پدر و مادر از یکدیگر جدا زندگی می کنند حضانت فرزند تا سن ۷ سالگی با مادر است و پس از آن با پدر

است اگر بعد از ۷ سالگی اختلاف حاصل، حضانت طفل با رعایت مصلحت کودک به تشخیص دادگاه خواهد بود.

گفتار دوم:

موارد نیاز به حضانت

۱. حضانت فرزندانی که پدرشان فوت نموده اند: حضانت فرزندان

صغیر یا محجوری (حجری که متصل به زمان صغر باشد که پدرشان فوت نموده است با مادر آنهاست

مگر آنکه عدم صلاحیت آنان با حکم دادگاه ثابت شده باشد.

۲. حضانت در صورت انحلال نکاح یا طلاق: پس از انحلال نکاح و جدایی والدین، حضانت کودک تا ۷ سالگی

با مادر و سپس با پدر خواهد بود مگر آنکه مصلحت طفل به گونه ای دیگر اقتضاء کند به حکم ماده ۴۳ قانون

حمایت از خانواده حضانت فرزندانی که پدرشان فوت کرده است نیز با مادر است، مگر آنکه دادگاه به تقاضای

ولی قهری یا دادستان، اعطای حضانت به مادر را خلاف مصلحت فرزند تشخیص دهد، اگرچه ازدواج مجدد مادر

حق حضانت را به نفع پدر ساقط می کند؛ اما در مواردی که پدر فوت کرده باشد به ازدواج مجدد مادر موجب

سقوط حق حضانت وی نخواهد شد در صورتی که پدر و مادر هر دو فوت کرده باشند حضانت با جد پدری و پس از آن با سایر خویشاوندان طفل است.

گفتار سوم:

موارد سقوط حق حضانت

چنانچه در اثر عدم مواظبت و یا انحطاط اخلاقی پدر و مادری که طفل تحت حضانت اوست صحت جسمی

یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر باشد دادگاه می تواند با تقاضای بستگان، قیم و یا رئیس حوزه قضائی

ترتیب مقتضی دیگری را برای حضانت کودک اتخاذ نماید. اهم آنها عبارتند از:

۱٫ اعتیاد زیان آور به الکل، مواد مخدر و قمار، اشتهار به فساد اخلاق و فحشا ابتلا به بیماری های روانی

با تشخیص پزشکی قانونی، سوءاستفاده از طفل یا اجبار او به ورود در مشاغل ضد اخلاقی؛ مانند، فساد و فحشاء

تکدی گری و قاچاق و تکرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف از جمله موارد عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی پدر

و مادر است؛ لازم به یادآوری است رعایت غبطه و مصلحت کودکان و نوجوان درکلیه تصمیمات دادگاه ها و مقامات

اجرایی الزامی است. مقاومت در مقابل تصمیم دادگاه درباره حضانت کودکان و اجرا نکردن آن منجربه بازداشت فرد

متخلف می شود. ماده ۴۰ قانون حمایت از خانواده مصور ۹۱ مقرر کرده است: «هرکس از اجرای حکم دادگاه در مورد

حضانت طفل استنکاف کند یا مانع اجرای آن شود یا از استرداد طفل امتناع ورزد حسب تقاضای ذی نفع و به دستور

دادگاه صادر کننده رأی نخستین تا زمان اجرای حکم بازداشت می شود.»

گفتار چهارم:

ضمانت اجرای حکم حضانت

ماده ۶۳۲ قانون مجازات اسلامی: اگر کسی از دادن اطفالی که به او سپرده شده است در موقع مطالبه اشخاصی

که قانونا حق مطالبه دارند امتناع کند به مجازات حبس از سه ماه تا ۶ ماه یا به جزای نقدی از یک میلیون و ۵۰۰ هزار

ریال تا ۳ میلیون ریال محکوم خواهد شد. ماده ۵۴ قانون حمایت از خانواده مصوب ۹۱: هرگاه مسئول حضانت از

انجام تکالیف مقرر خودداری کنند یا مانع ملاقات طفل با اشخاص

ذی حق شود، برای بار اول به پرداخت جزای نقدی درجه هشت و در صورت تکرار به حداکثر مجازات مذکور محکوم می شود.

ماده ۱۱۷۲ قانون مدنی: هیچ یک از ابوین حق ندارند، در مدتی که حضانت طفل به عهده اوست از نگهداری

او امتناع کنند در صورت امتناع یکی از ابوین، حاکم باید به تقاضای قیم یا یکی از اقربا و یابه تقاضای مدعی العموم

نگهداری طفل را به هریک از ابوین که حضانت به عهده اوست الزام کند. ماده ۴۰ قانون حمایت خانواده نیز در این

خصوص می گوید: هرکس از اجرای حکم دادگاه در مورد حضانت طفل استنکاف کند یا مانع اجرای آن شود یا از استرداد طفل

امتناع ورزد حسب تقاضای ذی نفع و به دستور دادگاه صادر کننده رأی نخستین تا زمان اجرای حکم بازداشت میشود

 

Was this article helpful?